အော်စကာဟာ နှလုံးသားထဲမှာ အမြဲတမ်း စွန့်စားသူတစ်ယောက်ပါ။ သူဟာ နေရာအသစ်တွေကို စူးစမ်းလေ့လာရတာ၊ လူသစ်တွေနဲ့တွေ့ဆုံရတာနဲ့ အသစ်အဆန်းတွေကို စမ်းကြည့်ရတာကို နှစ်သက်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူဟာ သဲကန္တာရအလယ်မှာ ရှိနေတာကို တွေ့ရှိတဲ့အခါ သူဟာ စွန့်စားခန်းတစ်ခုအတွက် အသင့်ဖြစ်နေပြီဆိုတာ သိလိုက်ပါတယ်။
ပူပြင်းတဲ့သဲသောင်ပြင်ကို ဖြတ်လျှောက်လာရင်း အော်စကာ ရေငတ်လာတယ်။ ရေဘူးတစ်ဘူး ယူလာပေမယ့် ရေဘူးက ဗလာနီးပါးဖြစ်နေပြီ။ ချောင်း ဒါမှမဟုတ် ရေတွင်းတစ်တွင်းကို ရှာတွေ့ဖို့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သူကြည့်လိုက်ပေမယ့် သူမြင်နိုင်တာက သဲသောင်ပြင်တွေပါပဲ။
သူ လက်လျှော့ပြီး ပြန်လှည့်ရတော့မယ်လို့ တွေးလိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ အဝေးမှာ ကုန်စုံဆိုင်ငယ်လေးတစ်ဆိုင်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူတို့မှာ သောက်စရာရှိလားဆိုတာ သိချင်လို့ ခြေလှမ်းတွေကို မြန်မြန်လှမ်းလိုက်တယ်။
ဆိုင်နားရောက်တော့ အအေးတွေ ကြော်ငြာထားတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အထဲကို အပြေးဝင်ပြီး အအေးခန်းဆီ ဦးတည်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် တံခါးဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ သောက်စရာအားလုံးက တစ်ခါသုံး ပလတ်စတစ်ခွက်တွေထဲမှာပဲ ရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရတော့ စိတ်ပျက်သွားတယ်။
အော်စကာဟာ ပတ်ဝန်းကျင်အတွက် အမြဲစိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့ပြီး တစ်ခါသုံးပလတ်စတစ်ခွက်တွေဟာ ညစ်ညမ်းမှုရဲ့ အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်တယ်ဆိုတာ သူသိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူအရမ်းရေငတ်နေလို့ မထိန်းနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ သူက ခွက်တစ်ခွက်ကိုယူပြီး ရေခဲသံပုရာရည်နဲ့ ဖြည့်လိုက်တယ်။
သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး တစ်ငုံသောက်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ သူ့ရဲ့ လန်းဆန်းတဲ့ အရသာကို အံ့သြသွားမိတယ်။ အေးမြတဲ့ အရည်က သူ့ရဲ့ ရေငတ်မှုကို ပြေပျောက်စေပြီး စိတ်ဓာတ်ကို ပြန်လည်နိုးကြားစေတယ်။ ဆိုင်တစ်ဆိုင်လုံးကို ကြည့်လိုက်တော့ အံ့သြစရာတစ်ခုကို သတိထားမိလာတယ်။ တစ်ခါသုံး ခွက်တွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ အမှိုက်ပုံးတွေ မရှိဘူး။
သူက ဆိုင်ရှင်ကို ဒီအကြောင်းမေးတော့ သူမက မကြာသေးခင်ကမှ ဇီဝပျက်စီးနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ တစ်ခါသုံးခွက်အမျိုးအစားအသစ်ကို ပြောင်းလဲအသုံးပြုခဲ့တယ်လို့ ရှင်းပြပါတယ်။ ဒီခွက်တွေက ပလတ်စတစ်နဲ့တူပြီး ခံစားရပေမယ့် တကယ်တော့ အပင်တွေကနေ ပြုလုပ်ထားတာပါ။
အော်စကာ အထင်ကြီးသွားတယ်။ တစ်ခါသုံးခွက်တွေက ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ ကပ်ဘေးတစ်ခုလို့ သူ အမြဲယူဆခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ ပိုကောင်းတဲ့နည်းလမ်းရှိတယ်ဆိုတာ သူမြင်ပြီ။ သူ့ရဲ့ သံပုရာရည်ကို သောက်ပြီး သဲကန္တာရထဲကို ပြန်ထွက်လာပြီး ပြန်လည်လန်းဆန်းပြီး မျှော်လင့်ချက်တွေ ရှိလာသလို ခံစားရတယ်။
သူလမ်းလျှောက်ရင်း သင်ယူခဲ့ရတဲ့ သင်ခန်းစာတွေအကြောင်း စဉ်းစားမိတယ်။ တစ်ခါတလေမှာ ကျွန်တော်တို့ သိတယ်လို့ ထင်တဲ့အရာတွေက လုံးဝမှန်ကန်တယ်လို့ မထင်ရဘူးဆိုတာ သူ သဘောပေါက်လာတယ်။ တစ်ခါတလေမှာ ဇီဝပျက်စီးနိုင်တဲ့ ခွက်တွေကို အသုံးပြုခြင်းလိုမျိုး သေးငယ်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုလေးတွေကတောင် ကြီးမားတဲ့ ခြားနားချက်ကို ဖြစ်စေနိုင်တယ်။
သူ့စခန်းကိုရောက်တဲ့အချိန်မှာ အော်စကာဟာ တစ်ခါသုံးပလတ်စတစ်ခွက်တွေအပေါ် တန်ဖိုးထားမှုအသစ်တစ်ခုရခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီခွက်တွေက ပြီးပြည့်စုံတယ်လို့ သူသိပေမယ့် အခြေအနေအချို့မှာ အဖိုးတန်အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာ သူသိပါတယ်။ ဇီဝပျက်စီးနိုင်တဲ့ ရွေးချယ်စရာအသစ်တွေနဲ့ဆိုရင် ပိုပြီးတာဝန်သိတဲ့ ရွေးချယ်မှုတစ်ခုတောင် ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။
ညအိပ်ယာဝင်ချိန်မှာ အော်စကာဟာ ဒီအခြေအနေကို ရောက်အောင် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့တဲ့ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ စွန့်စားခန်းအတွက် ကျေးဇူးတင်နေမိတယ်။ သူဟာ ပွင့်လင်းတဲ့စိတ်နဲ့ သင်ယူလိုစိတ်နဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ဆက်လက်စူးစမ်းနေမယ်ဆိုတာ သူသိတယ်။ ပြီးတော့ ဘယ်လို အံ့အားသင့်စရာတွေနဲ့ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုတွေ ရှေ့မှာ ရှိနေဦးမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။
ပို့စ်တင်ချိန်: ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ မေလ ၅ ရက်